به نام او که آغاز عاشقانه زندگیست ... عشق در رهش در شوق بندگیست
روزهای می گذرند گاهی به گفته بتول به سختی!!! و گاهی چون این روزهای من خوب و خوش!!! اما یادم باشد این روزهای شاد مرا نخنداند! و روزهای غمناک مرا نگریاند! یادم باشد هر لحظه را با یاد او که تمام هستی همه است بگذرانم! یادم باشد همیشه و در هر لحظه و در هر حالتی یادم نرود او را سپاس گویم! خدایا تو را سپاس !!! سپاس که بعد آن همه شک این یقین را به هستی ام چشاندی!!! حالا بهتر از هر زمان باور دارم که هر آنچه تو بخواهی همان می شود و... هیچ اراده ای بالاتر و برتر از خواست تو نیست!!! هر گاه دیدی خدا تو را تا لبه پرتگاه برد به او اعتماد کن یا پرواز را به تو می آموزد یا تو را از پشت خواهد گرفت! وای از این آتش که بر جانم ریختی خاکسترم کردی و خود بگریختی! بگو : بیا ! تا از غم جدا شوم بگو: برو ! تا ز زندگی رها شوم اگر چه میدانم ! بی تو نمی شود !!! با تو نیز ... ممون که گاه گاهی به سوز آهی یادی می کنید!!!

نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم بهمن 1387ساعت
2:5 بعد از ظهر توسط م _ حسني | |
تک و تنها چون تک بیتی هایم می مانم!
نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم بهمن 1387ساعت
1:59 بعد از ظهر توسط م _ حسني | |


