به نام او که آغاز عاشقانه زندگیست ... عشق در رهش در شوق بندگیست
تو چه دانی شب سوختگان چون گذرد! خدایا... برای نا امید شدن از رحمت تو خیلی زود است... زود زود... به اندازه فاصله خلقت تا قیامت! با عرض تسلیت به خاطر این ایام و ارزوی قبولی عزاداریهایتان...در لحظات ناب آسمانی شدن مارا فراموش نکنید!!! از اين شهر مي روم از اين شهر كه جز اندوه برایم هيچ نداشت از اين سرزمين مي روم از اين سرزمين كه مرا با شعله هاي وجود خودم به آتش كشاند از اين ديار مي روم از اين ديار كه مرا از همه و همه را از من ربود... از اين سرزمين كه قامتم را جز براي به صليب كشيدن لايق ندانستند از اين ديار كه چشمانم را جز براي گريستن نخواستند از اين شهر كه انديشه ام را به فراموشي سپردند از اين سرزمين كه ثانيه هايم را كشتند تا مرا نابود كنند... اما من... هنوز ايستاده ام هنوز به باور دستانم ايمان دارم هنوز رمقي در پاهايم مانده است براي رفتن هنوز برقي در نگاهم هست براي ساختن و هنوز انديشه اي... و لحظه ای... براي دوباره من شدن...
چه توانى كه ز كف دادم مفت
من ندانستم و كس نيز به من هيچ نگفت
قدرت عهد شباب
مىتوانست مرا تا به خدا پيش برد
ليك بيهوده تلف گشت جوانى
هيهات و صد افسوس كه چون عمر گذشت
معنى اش فهميدم
م . حسنی هستم
وطنم سرزمین لاله های سرخ و کوههای سر به فلک کشیده سرزمین اشک و لبخند قلب تپنده ی اسیا افغانستان است
دانشجوی علوم تربیتی گرایش مدیریت و برنامه ریزی آموزشی ام
اندیشیدن را دوست دارم همان طور که سکوت را...
رنجها و دردها و اشک ها را بیشتر از شادی و لبخند دوست داشته ام فقط به این دلیل که احساس می کنم در عمق انها می توان درسهای ژرفتری یافت .
نمی دانم چرا ؟
اما خدا را در درددلهای گاه و بیگاه و نوشته هايم دوست داشتنی تر جسته ام تا...
دوسالیست درگیر سوالات بی جواب زیادی هستم و هر چه بیشتر جسته ام کمتر یافته ام .
می دانم !
گمشده ای دارم اگر چه فهمیدم گمشده ی من عشق و انسانهای زمینی نیستند اما من هنوز هم گاهی ...
فقط می دانم باید در جستجوی راه باشم نه همراه...
