به نام او که آغاز عاشقانه زندگیست ... عشق در رهش در شوق بندگیست
اين مطالب به نظرم مطالب زيباي دفترچه احساساتم است اگرچه قديمي اند وممكن است حالات كنوني من نباشند ولي حداقل زماني بوده اند و حال خاطره اي شده اند .......................................دور........ آغاز شروع عشق تو بهار زندگيست آغاز دوست داشتن تا ابد جاودانگيست مكتب عشق بوته ي خارم در سرزمين عشق تو زير تيره ابرهاي بي كسي تمام دشت را مي جويم اي هم نفس تا بگيرم از مكتب عشق تو درسي بي وفا يادي بكن از ما اي تنها بي وفا تو كه رفتي و مي آيي هر شبم توي رويا دلتنگ همه سوز و همه رنجم تمام روياهاي دلتنگم بگو.... اخر چگونه كه دل از تو بربندم انتظار حس رفتنم نيست پاي ماندنم نيست در سرم چيزي جز شوق ديدنم نيست I Feel I know you I don’t know how I don’t know why I see you feel for me You crid with me You would die for me I Know I need you I want you To be free of all the pain You have in side You cannot hide I know you tried To be who you could not be You tried to see in side of me And now Iam leaving you I don’t want to go A way from you Please try to understand Take my hand Be free of all the pain You cannot hide I know you triad To feel To feel امروز 15 دي روز تولد منه اطرافيانم ميگن تولد!!!تولد!!!تولدت مبارك!!! درحالي كه نمي دونند ....درونم فرياد ميزند كاش زاده نمي شدم تا مرگ ارزوهاي خويش را بنگرم ..... اينم يه حس و حال زيبا و معنوي كه چند شب پيش بهم دست داد ......بهتر بخونيدش تا من درموردش توضيح بدم ... من به يادم ميآورم كه با بعضی دوستان در واشنگتن برای ديدار از كليسايی كه بسيار معظم و قديمی بود و تقريباً حالت موزه داشت و شامل هفت كليسای تودرتو بود، رفتيم در سالن كليسا يك دختر دانشجوی آمريكايی را ديدم ايستاده، نی ميزند و اشك ميريزد، ما رفتيم و ساعتی بعد كه برگشتيم اين دختر را ديدم كه همچنان ايستاده و ني مينوازد. صبح يكشنبه بود. جلو رفتم و از او پرسيدم كه تو را چه ميشود؟ گفت: نذر كرده كه در انتظار موعود و به عشق او هر صبح يكشنبه، تا زنده است، بر در كليسا، ني بزند. برگرفته ازمقاله: جهانی سازی پايان تاريخ و مهدويت باور كردني نيست من مي گويم مسلمانم به مهدي اعتقاد دارم ولي كو ؟؟؟؟نشانه اي از ان اعتقاد ؟؟؟؟ خدايا حتي فكر كردن به اينكه چه مي كنم براي اقام كه نشون بده من منتظرم ازارم ميده ...چون وقتي جواب هيچ است. ديگر جايي براي حرف و حديث باقي نمي مونه...تو مسلماني !!!!!!بايد شك كرد .من ..... خدايا فكرش سخته.... تو مي گي مسلماني ولي وقتي به اندازه اون دختر دانشجوي آمريكايي كه به خاطر اقا اين جوري نذر ميكنه نيستي... من ديگه چي بگم... خدايا اونم توي اون جامعهای كه معنويت، انسانيت و عدالت را در آن، با تبليغات شبانهروزي بمباران ميكنند من توي يه كشور مسلمان با افتخار به اينكه پدر و مادرم مسلمانن اينكه هيچ وقت از اين سخت گيري ها و تبليغات نيست ...و ما داريم ازادانه اعمال و دستورات دين را انجام ميديم ...تازه ادعاي منتظر بودن را هم داريم چقدر سخته حقيقت... چقدر سخته.... اينكه بدوني چقدر خطا كاري ....كه اعتراف كني..... ولي بعد چند مدت همه رو فراموش كني ....مثه مرگ كه هميشه و همه جا دنبالته بهترين عزيزانت راجلوي چشمات مي بيني كه ميرن ...ولي عبرت نمي گيري..... خدايا چي مي تونم بگم ...اصلا مگه حرفيم باقي مي مونه ...مگه چيزي هم دارم كه بگم .....بگم منو ببخشي ...اخه چند بار!!!!!! خودمم ديگه شرمم مياد... از بس گناه كردم.... كوتاهي كردم ...و ببخشش خواستم و بخشيدي و باز من .... خدايا چي بگم ...خدايا !!! عاجزانه خواهش ميكنم ...خواهش ميكنم منو از اين دنيا بردار ...تا بيش از اين شرمندت نباشم ...خواهش ميكنم ... این هم یه پست کوچولو... عشق حقيقي من تنهايي درسته كه كاگاهي.... يعني خيلي وقتا من در مورد تنهايي و بي كسي توي اين وب مي نويسم و خيلي وقت ها هم مي نالم … ولي راستش را بخواين من تنهايي را خيلي دوست دارم اخه من با تنهايي به خيلي چيزايي مي رسم كه توي جمع هيچ گاه بهشون نرسيدم من توي تنهاييامه كه خودم ميشم و خداي خودم …. فقط توي اون لحظاته كه خدا را با تمام وجودم درك مي كنم حسش مي كنم ميدونم نمي شه خدا را ببيني ولي ميدونم كه مي شه با تمام وجود حسش كرد من عاشق تنهايي ام من حاضرم همه دنيامو بدم ... ولي كسي ازم اين لحظات زيباي تنهايي را نگيره بايد يه كمي هم به واقعيات اطرافم توجه كنم.... چقدراحساس؟؟؟ چرا احساس ؟؟؟؟...از بس به هر چيزي از منظر احساس نگاه كردم خسته شدم ...اگرچه گاهي فكر مي كنم اين احساسات هستند كه حقيقي و جاودان هستند احساس عشق ؛ دلتنگي ، عصبانيت ، خوشحالي ، غم و... گاهي خيلي دلم براي خودم تنگ ميشود.... براي خودي كه زماني پاك و بي ريا بود همو كه كودكي 7 يا 8 ساله بود و همه ي دنياي اطرافش زيبا بود از غم خبري نبود و از دلتنگي ....... هميشه شاد بود و هميشه خوشحال همو كه پر انرژي با پاهاي كودكانه خود به همه جا سر مي كشيد و از ديوار راست بالا ميرفت همو كه در دلش ذره اي احساس غم نبود در زماني دور در كنار پدري كه گاهي عصباني از شيطنت هاي كودكانه اش دنبالش مي كرد و او مي گريخت و پدر خسته ولي با قيافه اي كه از تويش مي شد شادي شكستي كه از كودكش خورده را ديد و مادري كه گاهي خسته از كارهاي روزانه در كنار كودكان قد و نيم قد خويش برايشان لالايي عشق ميخواند و خواهري كه از او بزرگتر بود و اوبا شيطنت هايش بر او هم فائق مي امد و در عالم كودكي حرص او را هم در مي اورد.... از ان سالها بسيار گذشته است از ان دوره اي كه سخت ارزوي تمام شدنش را داشتم و حالا سخت ارزوي برگشتنش را دارم كاش مي شد يك بار ديگر.... فقط.... يك بار ديگر ان دوران خوش بر مي گشت و در حال نبودم.... حالي كه مدتي ست در ان پدر را گم كرده است خواهر از او دور است و از كلام مادر غم مي بارد ..... گاهي خيلي دلم براي خودم تنگ ميشود بگذريم دوستان همراه قرار شد كمي هم به واقعيات اطرافم فكر كنم امتحانات ترم نزديك است و من مشغول درس خواندن هستم شايد تا مدتي(حداقل يك ماه) نتوانم اپ جديد بگذارم( ولي اگر شد و سر زدم بدون اپ نخواهم بود) براي همين از همتون التماس دعا دارم مرا فراموش نكنيد ها!!!!!!! من منتظريادگاريهاي زيباي شما بر صفحات اين وبلاگ هستم و براي همه شما ارزوي سلامتي و براي پدرو مادرتان طلب طول عمر مي كنم و در جوار بي بي معصومه (س) دعا گويتان هستم اين شعر را هم از طرف همتون تقديم بي بي مي كنم ..... زائري دل شكسته ام اه معصومه جان سلام دل به مهر تو بسته ام بانوي مهربان سلام اي ضريحت حريم مهر يادسبزت شميم مهر نام پاكت نسيم مهر رحمت اسمان سلام روي تو قبلگاه دل لطف تو شمع راه دل آستا نت پناه دل اي دل بيدلان سلام هركه يكسردلش شكست از طبيبان نظرگسست آمدورشته بر تو بست اي اميد جهان سلام هم شفا هم شفاعتي هم دعا هم اجابتي هم ولا هم ولايتي اي زمين را امان سلام آن كه مهر تو بر گرفت وزغمت شوروشرگرفت بيكران زير پر گرفت بر تو بيكران سلام و نائب زياره همه عزيزاني كه التماس دعا دارند هستم البته اگه لايق بدونين ها!!!!!!! پس بدرود تا درودي ديگر ....... گفتم شبی به مهدی اذن نگاه خواهم گفتا که من هم از تو ترک گناه خواهم خدایا ما گنه کاران تا کی انتظار دیدار بکشیم یا ما را ببخش یا ...
ادامه مطلب
نام نويسنده: حسن رحيم پور ازغدي 
چه توانى كه ز كف دادم مفت
من ندانستم و كس نيز به من هيچ نگفت
قدرت عهد شباب
مىتوانست مرا تا به خدا پيش برد
ليك بيهوده تلف گشت جوانى
هيهات و صد افسوس كه چون عمر گذشت
معنى اش فهميدم
م . حسنی هستم
وطنم سرزمین لاله های سرخ و کوههای سر به فلک کشیده سرزمین اشک و لبخند قلب تپنده ی اسیا افغانستان است
دانشجوی علوم تربیتی گرایش مدیریت و برنامه ریزی آموزشی ام
اندیشیدن را دوست دارم همان طور که سکوت را...
رنجها و دردها و اشک ها را بیشتر از شادی و لبخند دوست داشته ام فقط به این دلیل که احساس می کنم در عمق انها می توان درسهای ژرفتری یافت .
نمی دانم چرا ؟
اما خدا را در درددلهای گاه و بیگاه و نوشته هايم دوست داشتنی تر جسته ام تا...
دوسالیست درگیر سوالات بی جواب زیادی هستم و هر چه بیشتر جسته ام کمتر یافته ام .
می دانم !
گمشده ای دارم اگر چه فهمیدم گمشده ی من عشق و انسانهای زمینی نیستند اما من هنوز هم گاهی ...
فقط می دانم باید در جستجوی راه باشم نه همراه...
